یکی از خواسته های ایشان نماز ودیگری امر به معروف ونهی از منکر می باشد . اصلا قیام امام حسین بر اساس امر به معروف ونهی از منکر بوده .بحث امر به معرف بحث ولایت است.

بعضی فکر میکنند  امر به معروف یعنی فضولی….

یک عالم دینی در حال احتضار بود گفت:یک کتاب بیاورید یک مسئله در ذهنم مانده است آن رایاد گرفت و بعد قبض روح شد …انسان با این افعال می تواند لبیک گوی واقعی امام خویش باشد

اگر لبیک گوی واقعی باشی  آثاری در آن وجود داردکه هم در دنیا عزت وهم در آخرت شرف خواهی یافت.

اگر کسی شخص گناه کاری را امر به معروف کند و او را از عمل منکر باز دارد بر آن شخص ولایت دارد.

به قدری ابو طالب اورا دوست داشت که همیشه می خواست با او باشد و دست نوازش بر سر و رویش کشد و نگذارد درد یتیمی او را آزار دهد.

در سن 12 سالگی بود که عمویش ابوطالب او را همراهش به سفر تجاری به شام برد .در همین سفر در محلی به نام بصری که از نواحی شام بود ابوطالب به راهبی مسیحی که نام وی بحیرا بود برخورد کرد

بحیرا هنگام ملاقات محمد از رئی نشانه هایی که در کتابهای مقدس خوانده بود با اطمینان که او همان پیغمبر آخر زمان است      

آغاز بعثت

محمد امین قبل از شب 27رجب در غار حرابه عبادت خدا و راز و نیاز با آفریننده جهان می پرداخت ودر عالم خواب رویاهایی می دید راستین وبرابر با عالم واقع.

جبرئیلفرشته وحی مامورشد آیاتی از قرآن برای محمد بخواند…اقرا بسم ربک الذی خلق

انسان باید روحیه انقلابی گری داشته باشد .یعنی در همه حال باید جهاد گر باشد و لبیک گوی رهبر انقلاب باشد

لبیک گویی بدان معنا نیست که که فقط شعار دهیم

خدمت به خلق خود یکی از لبیک هاست

همچنان که روحیه ی انقلابی گری خود را حفظ شود در عین حال باید قداست معنوی خود را 

در این دنیای ماشینی وغرب زده و آلوده به فحشا ومنکر  حفظ کرده

(عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را       دزد دانا می کشد اول چراغ خانه را)

هر کس طالب انقلابی گری و قداست معنوی باشد………….پس باید پا روی هوای نفس بگذارد